vrijdag 24 juni 2011

Begynnelsen

Hei!

Wees gerust, ik kan nog niet zo goed Noors dat mijn eerste blog meteen helemaal in het Noors zal zijn (om eerlijk te zijn kan ik alleen nog maar de standaard 'hoe gaat het-gesprekjes' en ik kan je in het Noors vertellen hoe de ontbijttafel eruit ziet, maar goed, je leert dan ook geen Noors spreken in een paar dagen).

Eerst zal ik maar eens even uitleggen waarom ik überhaupt een blog maak!

Vanaf 15 augustus (dat is in ieder geval de planning) zal ik een jaar lang verblijven in Noorwegen, in het kleine dorpje Nordfjordeid. Ik zal hier vrijwilligerswerk gaan doen, de precieze taken zijn ook voor mij nog behoorlijk onduidelijk, maar dat geeft niet, dat zie ik daar dan wel weer :)

Door middel van EVS, oftewel European Voluntary Service, krijgen jongeren de mogelijkheid om voor een bepaalde periode naar het buitenland te gaan en om daar vrijwilligerswerk te verrichten. Ik heb hier voor het eerst over gehoord toen Jesse in 2008 in Noorwegen zat samen met vrijwilligers die via EVS daar zaten.

Ik heb altijd al een behoorlijke hekel gehad aan school, leren, huiswerk etc. Altijd zat het idee al in mijn hoofd om niet meteen te gaan studeren, niet alleen omdat ik geen idee heb welke studie geschikt is voor mij, maar vooral omdat ik graag wat meer van de wereld zou willen zien en dan niet alleen als toerist. Het leek en lijkt mij super om je helemaal onder te dompelen in een ander land, een andere cultuur. Toen ik hoorde van EVS wist ik stiekem al wel dat dit echt iets voor mij zou kunnen zijn, maar toch heb ik er me er destijds nog niet echt in verdiept, al is het idee altijd blijven hangen.

Toen ik in 6 vwo belandde hoorde ik om mij heen ineens iedereen praten over studiekeuzes, meeloopdagen, open dagen.. Omdat het nu toch wel heel dichtbij kwam ben ik ook maar eens naar een paar open dagen geweest, zelfs naar een meeloopdag van Sociologie. Maar eigenlijk had ik helemaal geen zin om mij te verdiepen in studies, ik wilde me verdiepen in EVS. Dat heb ik dan ook gedaan! Ik ging bezig met het zoeken naar een zendorganisatie, de eerste stap in een EVS procedure. Een zendorganisatie is de organisatie in Nederland, die je o.a. helpt bij het zoeken naar een geschikt project. Ik zit bij SIW, een gastorganisatie in Utrecht. Een project had ik echter al lang gevonden, het project waar ik nu voor uitgekozen ben. Er is alleen wel een soort ''sollicitatie'' procedure, dus toen ben ik hard gaan werken aan een motivatiebrief, een aanmeldingsbrief, een zelfportret, een cv etc..

Ik heb naar een aantal projecten geschreven, o.a. in Zweden, Frankrijk, Engeland, maar het project in Noorwegen had vanaf het begin af aan mijn absolute voorkeur. Na een aantal emails van andere projecten met de mededeling dat ze al vrijwilligers hadden gevonden begon ik toch behoorlijk in de stress te schieten, was ik weer eens te laat met iets regelen!? Gelukkig kreeg ik bericht uit Noorwegen, ik was door de eerste selectie heen! Ik was zo blij dat ik met een t- shirt achter een deur bleef haken en de mouw kapot was, maar dat gaf allemaal niks, want YES, ik had nog steeds de kans om vrijwilliger te worden in Noorwegen!! Ik moest nog een aantal vragen beantwoorden en een aantal weken later kreeg ik dan eindelijk het verlossende mailtje met daarin: We are happy to say that you are accepted into our project! WHOEHOE :D Ik was zoooooooo blij en opgelucht dat ik nu iets gevonden had, vanaf toen had ik zowel een zendorganistie als een gastorganisatie!

Toch kwam er wederom een spannende periode, de subsidieaanvraag moest nog goedgekeurd worden. Gelukkig bleek ook dit helemaal in orde, dus in principe is bijna alles rond om 15 augustus te vertrekken. Nog een paar dingen moeten geregeld worden, maar ik heb er vertrouwen in dat dit goed gaat komen :)..

Op deze site zal ik proberen om mijn belevenissen in Noorwegen samen te vatten in blogs, fotos, videos enzevoort.. Ik hoop dat jullie mij zullen volgen door het jaar heen! :)

Ik heb ongelooflijk veel zin om te vertrekken naar Noorwegen, al moet ik ook toegeven dat het super spannend is! Maargoed, dat had ik ook niet anders verwacht ;)

Hadet,
Marit

Geen opmerkingen:

Een reactie posten